لغات به نقاشی ختم می‌شوند گرچه تنها به نزدیکی آن می رسند. واژگان ناتوان اند که قدرتشان را در آن نفوذ دهند. واژگان همچون عصاهایی هستند که در یافتن جهت مسیر اثر ما را یاری می‌کنند در وهله نخست می‌توانند به باز کردن چشمانی که در عادات گیر افتاده اند کمک کنند و نشان دهند ما بیشتر آنچه را در ذهن داریم می‌بینیم تا آنچه در برابر چشمانمان است. اما بیشترین قسمت از مسیر در دسترس لغات نیست زیرا هنر فراتر از آن است.

قسمتی از مصاحبه با پیر سولاژ