«ماتاگویه» واژه‌ای است بر ساخته از: ماتیکان= کتاب+گویه= روایت؛ که برابر پیشنهادی من است به جای منظومه و در پیوسته و شعر بلند؛ و می‌تواند در برگیرنده‌ی تمامی سروده های بلندِ چند: روایتی، داستانی، درون مایه ای آوایی، زبانی آهنگی = موسیقایی ساختی، نحوی، خطی و نوشته گانی باشد «ماتی‌گویه هم بد نیست و در این شعر ماتش» یادآوردِماتِ شطرنج و ماه و ماتم و وند دوم گئومات و... نیز هست.