دوات مجازی

ستاره را بر زخمم مالیدم

همچون مدادپاک‌کن،

آن‌گاه زخمم پرتویی شد

که قلمم را مانند دوات در آن فرو می‌برم

و می‌نویسم.

می‌خواهی راز اقتدارم را بدانی؟

زخمم هرگز خشک نمی‌شود.

صفحه 72