قمار کن سر جانم، ببَر همیشه برنده!

که سخت تر شده از مرگ زندگی کشنده

 

چگونه می‌شنود گریه های هر شب ما را

خدای این همه تنها، خدای این همه بنده؟

 

در این زمانه که باران به قصد سیل می‌آید

جواب مهر تو سنگ است ای دل شکننده

 

به شادمانی دیوانگان امید ندارم

همیشه بغض غریبی‌ست در میان دو خنده

 

صفحه 37