گوییده د، آرتسو کشیش و مویسقی دان قرن یازدهم ، گذشته از نامگذاری نت ها و اصوات موسیقی، نظامی برقرار کرد که آن را « سیستم هگزا کورد » (نظام شش تنی) نامید. او شش نت پیش گفته را در پهنه ای نزدیک به سه اکتاو (وسعت معمول موسیقی آن زمان ) از نت «سل» ( خط اول حامل «فا»ی خط چهارم ) تا نت «می» ( میان خط های چهارم و پنجم حامل «سل» ) گسترش داد و در این پهنه هفت هگزا کورد تعریف کرد:
صفحه ۱۲۰
