سوءاستفاده قاجاریان از رقابتهای ایلی و قبیلهای قاجار را میتوان در سیاست پیچیده آنان در قبال بختیاریها بهخوبی مشاهده کرد. اسدخان، رئیس هفت لنگ، در ابتدای دوران قاجار این سلسله تازهتاسیس را سخت به مخاطره انداخت و حتی تهران را محاصره کرد. اما قاجارها با اعطای یک استقلال قابلتوجه به او – ارتشی 3000 نفری، مراوده مستقیم با انگلیس و یک افسر انگلیسی برای آموزش ارتش شخصی وی – خود را نجات دادند و همزمان با سپردن روستاهای همجوار کُرد و لُر به محمدتقیخان، ایل رقیب چهار لنگ را تقویت کردند. محمدتقیخان تا سال 1851 / 1230 آنقدر قدرت یافت که قاجارها چاره را در قتل او و وارثان بلافصل وی دیدند. به قول یک گزارشگر انگلیسی «چهار لنگ هرگز از این ضربه سربلند نکرد و از آن پس همواره از هفت لنگ اهمیت و نفوذ کمتری داشت.»
صفحه 68
