حسين يعقوبی سال‌هاست که داستان می‌نویسد و ترجمه می‌کند. او بیشتر به واسطه‌ی فعالیت‌هایش در حوزه‌ی ادبیات طنز شناخته شده است. رمان جدیدش تخت بخواب را با رگه‌های طنزی اجتماعی نوشته است. رمان درباره‌ی روزگار یک نویسنده‌ی جوان و ایده آلیست است که موفق می‌شود با کمک دیگران شغلی در یک اداره‌ی ملال‌آور در تهران پیدا کند. او در آرزوی نوشتن یک شاهکار است و برای همین با دوستانش که کارگاه‌های ادبی و داستان‌نویسی دارند مشورت می‌کند تا سوژه‌ای برای نوشتن این شاهکار بیابد. در همین حین فضای کارمندی خسته‌کننده‌ای که او واردش می‌شود، آدم‌هایی را مقابلش قرار می‌دهد که آرزوها و امیالی حقیر دارند و این تازه ابتدای داستان اوست. یعقوبی رمانی رئالیستی با رگه‌های طنز نوشته درباره‌ی حقارت و شاید نمایش میان مایگی در بخشی از جامعه‌ی امروز رمانی که تلاش می‌کند با استفاده از انواع خُرده شخصیت‌های ریز و درشت یک ساختار پرتناقض را نمایش دهد که درش کلیت جامعه به تدریج فردیت را از بین برده و او را رام می‌کند. در این فرایند یعقوبی تلاش کرده بیش از هر چیز برای مخاطبش قصه بسازد و انبوهی آدم که شاید در مسیر این حقارت قرار گرفته‌اند.