قانون، نه اغتشاش، اصل حاکم بر کائنات است. عدالت، نه بیعدالتی، جان و جوهر حیات است. تقوی، نه فساد، نیروی شکلدهنده و برانگیزاننده حکومت معنوی جهان است. به این ترتیب، آدمی تنها باید خودش را درست کند تا دریابد که کائنات درست است. و در فرآیند درست کردن خویش، درمییابد که چون اندیشههایش را نسبت به امور و سایر مردم درست کند، امور و سایر مردم نیز نسبت به او تغییر میکنند.
صفحه 28
