هستی ما سراسر بر لحظه‌ی‌ در حال گذر بنا شده و به همین دلیل به جنبش و جوششی بی‌امان بدل گشته که حتی لحظه‌ای رخصت باز ایستادن و نفس تازه‌کردن به ما نمی‌دهد. حالِ ما در زندگی حالِ آن فردی است که در سرازیری می‌دود و برای باقی ماندن بر دو پای خود ناگزیر از دویدن است و اگر بخواهد توقف کند به زمین در خواهد غلتید.

صفحه 78