حتای زندگی دوباره باز دوره ی مرگ است کنار زنده ماندن آدم ها در سیزده ،تصویر داستان روایت قصه، خیال و شاید
غزل
نمی دانم ؛
تو هر چه خواستی هر جور خواستی بخوان این بازی را بخوانشان به مهربانی سرانگشت چشمهات که جهان تازه
شود به گشاده دستی آسمان و خاک
به وقت کلمه بهار را به یاد درختان خواب زده
می آوری؛
به یاد حتای زندگی؟
پشت جلد
