نوازنده نوای مرگ بتن و آهن را می‌نواخت برای گروه مردمی که پیرامونش ایستاده بودند و آنچه را که می‌شنیدند و می‌دیدند باور نمی‌کردند. گویی در پیاده رو کنسرت صبحگاه را می‌نواخت به یاد کسانی که با تیر نگهبانان مرزی کشته شده بودند و برای سپاسگزاری از آنها که جان خود را به خطر انداخته فریاد زده بودند ما مردم هستیم و دیوار را ویران کرده بودند.
 

پشت جلد