آیا دوره‌ای که در آن زندگی می‌کنیم نقطه اوج انحطاط تاریخ بشریت است یا دورانی سزاوار تحسین؟ آیا ناگزیریم که با عسرت گریزناپذیر زمان حال سرکنیم و صرفاً به نوستالژی گذشته‌ای تابناک دلخوش باشیم؛ یا این که باید به دفاع از زمان حال برخیزیم و امکانات منحصربه فرد آن را کشف کنیم؟ آیا عصر جديد صرفاً صورتی عاریتی و از آن رو مخدوش از جهان مسیحی قرون وسطایی است یا عصری است خودآیین که ارزش‌ها و آرمان‌های مختص به خود را دارد؟