درخت

پیکان بودی زمانی

رها شده از آسمان؟

کدام پهلوان قدر

زه از کمان کشید؟ ستاره؟

نغمه ات بر می خیزد از دل پرندگان،

از چشم آفریدگار،

از احساس سرشار.

ریشه های ستبر تو

قلب مرا در دل خاک می‌شناسند؟