ارزش نظری رانه مرگ
هر چه از غرابت و ریشه نگری فرضیه را نه مرگ فروید بگوییم کم گفته ایم. به این میماند که بگوییم هدف اصلی زندگان مردن است، اینکه دوره حیات همه ارگانیسم ها را باید صرفاً مسیری پیچاپیچ رو به مرگ دانست. فرضیه را نه مرگ به رغم نتایج تکان دهنده ای که حتی برای مؤلفش داشت. در تبیین مشاهدات بالینی ای به کار گرفته شد که در نبود چنی فرضیه ای توضیح ناپذیر باقی میمانند. با این حال افزون بر این، و شاید حتی مهم تر از این، این ایده برای فروید به دلایل نظری جذابیتهای خاصی داشت. پیش و بیش از هر چیز، تعارض میان رانه زندگی و را مرگ به فروید اجازه داد تا پس از مطالعاتش در زمینه خودشیفتگی، تأکیدی دوباره بر وجود یک دوانگاری بنیادین داشته باشد.
