زن و شوهری مانند هر شب زندگی آرامی را میگذرانند تا اینکه در همسایگی شان اتفاقات عجیبی رخ می دهد که آنها را وامی دارد در مورد خود و زندگی از نو بیندیشند.
لویی کالافرت با زبانی ساده از زندانی که انسان ها برای خود ساخته اند و از آرزوهای برباد رفته شان سخن می گوید. بی تفاوتی انسان ها نسبت به آنچه در خارج از زندگی و عادات روزمره شان رخ میدهد خواننده را به خود می آورد و منقلب می کند.
این نمایشنامه برنده ی جایزه ی ایبسن در سال ۱۹۷۸ شد و نویسنده اش، لویی کالافرت (۱۹۲۸-۱۹۹۴)، در سال ۱۹۸۴ به خاطر مجموعه آثارش جایزه ی بزرگ شهر پاریس و در سال ۱۹۹۲ جایزه ی بزرگ ملی ادبیات فرانسه را از آن خود کرد.
