این فیلم با قصهای مطبوع وسوسه هیچکاک در پرداخت ترس از مکانهای بسته را مثل طناب نشان میدهد و این بار بدون آنکه متوسل به نماهای طولانی شود. ری میلاند مسلط است و دیالوگهایش را با رنگ و جلای خاصی میگوید. اساسا فیلمی است پر از دیالوگ؛ حرف م یکی از بهترین و ظریفترین کارهای تصویری هیچکاک به حساب میآید گرچه به شکل سه بعدی فیلمبرداری شده است. چنان که تروفو گفته: «کاری بس مشکل که ساخت آن به نظر آسان میرسد.»
صفحه 104
