قبل از خرید کتاب واحهی غروب بخوانید
آنچه این رمان را برای خواننده ی ایرانی خواندنی تر میکند همانندیهای تاریخی اجتماعی و سیاسی ایران و مصر است. این دو کشور میراث دار تمدنهایی کهن هستند و در طول تاریخ شرایط سیاسی اجتماعی کمابیش مشابهی را آزموده اند اما هر دو کشور در گذر زمان نقش باشکوه گذشته را واگذاشته و در دوره هایی بحرانهای دشواری را از سر گذرانده اند. یکی از پرسشهای واحهی غروب این است که آیا شکوه گذشته میتواند پله ای برای پیشرفت امروز باشد؟ یا برعکس سرمست شدن از افتخار به تاریخ پیشینیان، مفتخران را در بامداد رحیلی پرشتاب به خوابی نوشین فریفته و ما از کاروان جهان بازمانده ایم ....
درباره کتاب واحهی غروب
بهاء طاهر رمان واحه ی غروب را پس از سالها سیر آفاق و انفس نوشته است. پیش از تبعید، تحصیل در رشته ی تاریخ و حضور در رسانه های مصر، آنگونه که سنت بسیاری از نویسندگان عرب است، او را با گذشته و اکنون کشورش آشنا کرد. در دوران تبعید نیز سفرهای گوناگون به جای جای جهان داشته است و اقامت چندین سالهی او در ژنو، آن هم به عنوان مترجم در سازمان ملل متحد که به نوعی مرکز رصد رویدادهای جهان است، نگاه کلی نگرش را گسترده تر کرده و در عین حال ژرفا بخشیده است. پس از بازگشت از تبعید تجربه های مستقیم و غیر مستقیم انباشته در وجودش با هم به گفت وگو می نشینند و کم کم پخته میشوند تا نتیجهی بیرونی آن رمانی باشد که در آن صداهای متفاوت آشکارا شنیده و نقد میشوند.
معرفی نویسنده
بهاء طاهر، ۱۳ ژانویه ی ۱۹۳۵ در جیزه ی مصر چشم به جهان گشود. پدر و مادرش در روستای کرنک در منطقه ی صعید به دنیا آمده بودند. ابتدایی و متوسطه را در زادگاهش گذراند و سال ۱۹۵۶ از دانشکدهی ادبیات قاهره فارغ التحصیل شد. تحصیلات عالی را سال ۱۹۶۵ در رشته ی تاریخ و سال ۱۹۷۳ در رشته ی ارتباطات به پایان برد.
جملات کتاب واحهی غروب
زندگی یک زن غربی با یک مرد شرقی، امکان مقایسهی دیدگاه های شرقی و غربی را در عرصه های مختلف فراهم میکند. از جملهی این عرصه ها پیش تر به مرگ اندیشی اشاره شد. اما عشق، گرایشهای دینی و معنوی و شیوه ی برخورد با خرافه ها و سنتهای بدوی نیز از عرصه های برجسته در این مقایسه اند.
تردید و سرگردانی بین دو قطب مثبت و منفی موضوعات مختلف زندگی فردی و سیاسی - اجتماعی، یکی از ویژه گیهای شخصیت اول داستان است.
