آنچه می‌خوانید داستان انسانی سوئدی در قرن بیستم است. مردی بدون هیچ عیب و نقص جسمانی، اما با شکاف ذهنی بزرگ، و از این جنبه کاملاً شبیه جامعه‌ای که جمعیتش از کسانی کمابیش مانند او تشکیل شده بود.

رَگنار یوهانسُن مظهر انسان سوئدی بود. السا یک بار این نکته را به او گفته بود و رَگنار می‌دانست که قصدش تعریف از او نیست، زیرا رَگنار این را فهمیده بود که سوئدی بودن برای خودِ سوئدی‌ها مضحک است. 
 

صفحه 21