پناهگاه زمان رمانی است که گئورگی گاسپادینف را بیش از پیش به یکی از برجسته ترین نویسندگان ادبیات جهان تبدیل کرد. گاسپادینف که با رمان فیزیک اندوه حیرت منتقدان و مخاطبان را برانگیخته بود، در این زمان تاریخ نوستالژی و سیاست را در هم می آمیزد. رمان باز هم به بخشی از زندگی خودش باز می گردد. گاسپادینف متولد سال توفانی ۱۹۶۸ در بلغارستان است. سال طغیان های مکرر آزادی خواهان علیه کمونیسم و ساختارهای حکومتی وابسته به شوروی در اروپای شرقی که اکثرشان هم سرکوب شدند. او در این رمان قهرمان رمان قبلی اش را از نو به کار می‌گیرد. در جایی در سوئیس مکانی ساخته می‌شود که آدم هایی که فراموشی مطلق گرفته اند می‌توانند در دهه محبوب و مطلوب خود زندگی و تاریخ را از نو تجربه کنند؛ ایده ای حیرت آور که این مکان یعنی پناهگاه زمان را ساخته است.
پشت جلد