پیش از خرید کتاب آنژلیک / پاندورا بخوانید
آیا وسواسِ یافتنِ یک کتاب نایاب میتواند نویسنده را در هزارتویی از خاطرات، تاریخ و رویا سرگردان کند؟ ژرار دو نروال، از پیشگامان ادبیات مدرن فرانسه، در این دو داستان کوتاه و درهمتنیده با زمان، مرز میان واقعیتِ جستوجوگری و خیالپردازیِ شاعرانه را میشکند. اگر به ادبیات کلاسیک فرانسه، جستارهای شخصی و پرسه زدن در تاریخ، کتابخانهها و بازارِ دستدومفروشیها علاقه دارید، این کتاب کوچک شما را به سفری شگفتانگیز میبرد.
درباره کتاب
کتاب آنژلیک / پاندورا شامل دو داستان به نامهای «آنژلیک» و «پاندورا» است. در بخش اول (آنژلیک)، داستان با سفر راوی به فرانکفورت و پرسهزنی او در بازار مکارهی این شهر آغاز میشود. او که مجذوب کتابهای قدیمی در بساط دستفروشان است، به کتابی نایاب و دوزبانه (فرانسوی-آلمانی) برمیخورد با عنوانِ طولانیِ نادرترین واقعه یا داستان جناب کشیش کنت دو بوکوآ....
نویسنده به دلیل قیمت بالای کتاب از خرید آن منصرف میشود به امید آنکه در بازگشت به پاریس بتواند آن را در کتابخانهی ملی بیابد. این تصمیم، آغازگرِ ماجرای طنزآمیز و کنایهآلودی از درگیریهای او با سیستم بوروکراتیکِ کتابخانهها، سانسور مطبوعات (از جمله ممنوعیت پاورقی-رمانها) و تلاش برای یافتن اطلاعاتی از این شخصیت مرموزِ تاریخی (کشیش دو بوکوآ) میشود. نروال در این اثر، با نثری که میان خاطرهنویسی، جستار و رمان در نوسان است، نقدی ظریف بر جامعهی ادبی و سانسور در زمانهی خود وارد میکند.
خواندن این کتاب به چه کسانی پیشنهاد میشود؟
- علاقهمندان به ادبیات قرن نوزدهم فرانسه و آثار رمانتیک.
- کسانی که از خواندن داستانهایی با محوریت کتاببازی، کتابخانهها و واکاوی متون قدیمی لذت میبرند.
- دوستداران نثرهای جستارگونه که تاریخ، واقعیت و خیال را در هم میآمیزند.
معرفی نویسنده، مترجم و ناشر
ژرار دو نروال (۱۸۰۸-۱۸۵۵م.) ، شاعر، نویسنده و مترجم نامدار فرانسوی است که تأثیر عمیقی بر جنبشهای سوررئالیسم و سمبولیسم گذاشت. این کتاب با ترجمهی شهلا خسروشاهی توسط نشر ماهی روانهی بازار کتاب شده است.
جملات کتاب
«سال ۱۸۵۱ گذارم به فرانکفورت افتاد... مجبور بودم دو روز در شهر بمانم ولی چون آنجا را از قبل میشناختم، چارهای نداشتم جز این که خیابانهای اصلی شهر را زیر پا بگذارم...»
«امکان ندارد یک پاریسی در برابر میل به ورق زدن آثار قدیمی ردیف شده در بساط دست دوم فروشی مقاومت کند.»
«در بازگشت به پاریس دنیای ادبیات را در وحشتی توصیفناپذیر یافتم. به دنبال مادهی الحاقیهی ریانسه در قانون مطبوعات، درج آنچه مجلس به میل خود پاورقی رمان مینامید در روزنامهها ممنوع شده بود.»
