اسدالله شیرازی بیشتر به قطعهنویسی علاقهمند بوده تا کتابت نسخههای پرکار و طاقتفرسا و از این رو سلیقهای متفاوت با خوشنویسانی چون محمدحسین طهرانی و محمدحسین شیرازی دارد.
از وی دو کتاب پرکار، هفت مرقّع و دهها قطعهی پراکنده شناسایی شده که در میان سالهای 1252 تا 1268 هـ.ق تحریر شده است. بهیقین آثار وی بیش از این مقدار است و پس از این از مجموعههای همگانی و خصوصی سر بر خواهد آورد.
صفحه 16
