نوشتنخطابه برنده جایزه نوبل ادبیات ۲۰۲۱

عبدالرزاق قورنه

نوشتن همیشه برایم لذت داشت. حتی زمانی که بچه بودم و به مدرسه می‌رفتم از کلاس نگارش استقبال می‌کردم. کلاس نگارش مخصوص نوشتن داستان بود، یا هر چیزی که به نظر معلمان ما به کارمان می‌آمد. من این کلاس را از هر کلاس دیگر برنامه هفتگی‌مان بیشتر دوست داشتم. همه در سکوت سرمان را خم می‌کردیم روی میزمان تا از حافظه و خیال‌مان چیزی در بیاوریم که ارزش گفتن داشته باشد. در این تلاش جوانانه اصلا نمی‌خواستیم حرف خاصی بزنیم، تجربه‌ای به یاد ماندنی را بازگو کنیم، نظر صائبی بدهیم، یا غمی را در میان بگذاریم. حاصل این تلاش هم هیچ خواننده‌ای نداشت جز معلمی که این نوشته‌ها را مشقی برای تقویت مهارت‌های بیان می‌دانست. من می‌نوشتم چون از من خواسته می‌شد، و البته از این مشق لذت بسیار نیز می‌بردم.

رضا رضایی

صفحه ۸۹