سید احسان صدرائی

«تازه راه افتاده بودم، پروست هنوز زنده بود.» ۱۰ اسفند ۱۳۹۹ نه فاش می‌کند و نه انکار ۰۴ اسفند ۱۳۹۹ آنچه نوشتم نوشتم. ۰۹ آذر ۱۳۹۹ زمینۀ آبی صبح بر شبکه‌های شلوغ تور ۲۰ مهر ۱۳۹۹ چون یک روز خورشید شروع به افتادن کرد ۲۰ مهر ۱۳۹۹ «به چه می‌خندید؟ به خودتان؟» ۲۰ مهر ۱۳۹۹ حالا نه،کورده. باید سه بار به درِ خانه‌اش بیایی ۲۰ مهر ۱۳۹۹ مسخِ بدن‌ها، بدن‌های بی‌زبان ۲۰ مهر ۱۳۹۹ زیبایی، متشنج خواهد بود یا وجود نخواهد داشت ۲۰ مهر ۱۳۹۹ ماتم و ماخولیا ۲۰ مهر ۱۳۹۹ «به اتاقِ خالی تنها سپیده‌دم داخل خواهد شد.» ۲۰ مهر ۱۳۹۹ سوگواری برای کودک جادو ۲۰ مهر ۱۳۹۹