هیچ چیز به اندازة یک درِ قفل شده کنجکاوی برانگیز نیست. به همین دلیل وقتی در سال ۱۹۰۰ دیوید هیلبرت اولین مسئله از بیست‌وسه مسئالة حل‌‌نشدة ریاضی را در کنگرة بین‌المللی ریاضیات در پاریس مطرح کرد در واقع مسیر تحقیقات علمی و در نتیجة آن، مسیر جهان را تغییر داد. بیست‌و‌سه درِ قفل که برجسته‌ترین نوابغ روزگارِ او را اغوا می‌کرد: بیست‌و‌سه درِ قفل‌شده که مقابل آن بایستند و یک قرن دوروبر آن چرخ بزنند. تا به امروز، دوازده تا از این مسئله‌ها حل نشده باقی مانده‌اند. من در دوران جوانی‌ام رؤیای صعود به بالاترین درجات را در سر داشتم و آرزو می‌کردم بتوانم راه‌حل یکی از این مسائل را پیدا کنم - راه‌حلی به درخشانی و بی‌عیبی شمشیر سحرآمیز شاه آرتور. به خودم می‌گفتم یک روز بالأخره یکی از درهای افسانه‌ای هیلبرت را باز می‌کنم و به جرگة پرافتخار ریاضی‌دانانی خواهم پیوست که موفق شده‌اند یکی از بیست‌و‌سه مسئله را حل کنند؛ ریاضی‌دانانی که نام‌شان در سراسر تاریخ بر سر زبان‌ها خواهد بود.