در روسیه امروز که برژنف و دورانش واجد محبوبیتی روزافزون شده اند و در واقع شکوه و افتخاری نوستالژیک شامل حالشان شده است هیچ کس تمایلی به نوشتن مطالب توهین آمیز علیه او ندارد. این گرایش را می توان در زندگینامه‌هایی دید که به مناسبت صدمین سالگرد تولد برژنف در ۲۰۰۶، چاپ و منتشر شده بود همۀ این کتاب‌ها رویکردی عامه پسند دارند تا آنجا که برخی از آنها حتی مدعی شده اند برژنف سیاستمدار ملی گرایی بود که در یک حزب «روسی» بیگانه ستیز عضویت داشت. برخلاف این آثار، زندگینامه ای که لئونید ملچین روزنامه نگار در ۲۰۰۸ به چاپ رساند، اثر دقیق و مستندی است. او به وضوح از همه بایگانی‌های اسناد در سراسر خاک شوروی سابق بازدید کرده یا اسنادی از آنها دریافت کرده است؛ هر چند از ارجاع دقیق به این منابع اجتناب کرده است آخرین زندگینامه برژنف که تا این زمان به چاپ رسیده توسط آلکساندر خینشتین روزنامه نگار و نماینده پارلمان روسیه [دوما]، نوشته شده است. نام کتاب برژنف به خودی خود گویاست چرا برژنف نمی‌توانست "پوتین شود؛ داستانی افسانه ای درباره یک دوران سپری شده خینشتین مدعی است ولادیمیر پوتین شباهت‌های بیشتری به برژنف دارد تا به یوری آندروپوف رئیس ک‌گ‌ب که معمولا پوتین را با او [آندروپوف] مقایسه می‌کنند.