یکی از راه های پرهیز از «شخصیت گرایی» به این معنا،گنجاندنِ کرده‎ها و گفته‎ها در یک بازیِ استراتژیک است ؛در چنین رمان یا داستانی شخصیت ها نه «خاستگاه اندیشه و عمل» بلکه بازیگرانِ استراتژیکی هستند که در جریانِ بازی شکی می‎گیرند؛ در رمان‎ها یا داستان‎هایی از این دست به جای شخصیت‎ها با فرایندهای شکل گیری شخصیت مواجه‎ایم.