پیش نرفتن، درجا زدن، قهقرا، به‌عبارت دیگر تکیه بر آنچه داریم بسیار اغواکننده است؛ زیرا از آنچه «داریم» آگاهیم، می‌توانیم بدان دلبسته شویم و با آن احساس ایمنی کنیم. از گام گذاشتن به ناشناخته می‌ترسیم، و در نتیجه پرهیز می‌کنیم. زیرا، در حقیقت گرچه پس از برداشتن گام ممکن است به بی‌خطر بودن آن پی ببریم، ولی پیش از آن این گام مخاطره‌آمیز و بالمال هراس‌انگیز می‌نماید. تنها آنچه قدیمی و آزمایش شده است، مطمئن است؛ و با چنین جلوه می‌کند. در هر قدم تازه خطر شکست وجود دارد و یکی از علل ترس مردم از آزادی همین است.

صفحه ۱۲۱