همهگیری کووید۱۹ پدیدة جدیدی است که بسیاری از الگوها و پیشفرضهای روزانة ما را واژگون کرده و با وجود این، بسیاری از الگوهای قدیمی جهان را نیز آشکار کرده است. این وضعیت اورژانسی یکی از واقعیتهای قدیمی زندگی بینالمللی را برجسته کرده است: اینکه درنهایت کشورها باید روی پای خود بایستند. زمانی که این بیماری همهگیر به دنيا هجوم آورد، ملتهایی که مدتها با هم همکاری داشتند، بهعنوان مثال در اروپا، مرزهای خود را بستند و به بقای خود متمرکز شدند.
عدهای از اندیشمندانِ حوزة روابط بینالملل، اصلاً از این وضعیت شگفتزده نشدند. این گروه گفته بودند: مهمترین تفاوت سیاست داخلی و بینالمللی آن است که در سیاست بینالمللی هیچ مرجع عالی، دولت جهانی و حکومت مقتدری که بخواهد نظم را برقرار کند، وجود ندارد.
