پورداود نخستین ایرانی بود که زبانهای اوستایی و پهلوی را طی دهههای نخست سدهای بیستم نزد زبانشناسان اروپایی تحصیل کرد (دربارة پورداود، نک: مصطفوی 1371؛ نیکویه 1378 دربارۀ تعاملات پورداود با پارسیان، نک: مرعشی ۲۰۱۳). او پس از جنگ جهانی اول به ایران بازگشت و با دینشاه جیجیبهای ایرانی ارتباط یافت و در سال 1924م با کمک انجمن زردشتی ابرانی به بمبئی رفت.
صفحه 47
