«به گمان من، بهترین شکل نقد هنری زمانی‌ست که صریح و جاه‌طلب باشد؛ بدین معنا که منتقد دلبستة مقایسة اثرحاضر با آثار پیشین باشد و قضاوت‌هایش را در برابر قضاوت‌های نویسندگان قبلی طرح کند. من منتقد هنری‌ای را ترجیح می‌دهم که با نوشتن در پیشگاهِ خیالیِ نسل‌هایی از آثار هنری، منتقدان هنری و مورخان هنری، همواره، سعی می‌کند تا بار تاريخ را به دوش بکشد.»

صفحه ۵۸