هر وقت کسی به دفتر کارم رجوع میکند، اگر من بخواهم او را تحتتاثیر قرار دهم، قبل از اینکه آن شخص وارد شود، گفتگوی تلفنی ظاهرا معصومانهای با یکی از روسای مهم ادارات دولتی – رئیس فرهنگ تهران، رئیس دانشکده علوم و غیره – برقرار میکنم و آن وقت تازه وارد را هنگام ورود به اتاق با اشاره و فروتنی، ولی رئیسمآبانه مجبور میکنم بنشیند و منتظر من باشد. اجرای این سناریو و آکتوربازی لم و سیاست خاصی میخواهد ولی اگر درست اجرا شود اعتماد به نفس تازهوارد را مخصوصا اگر برای اولین بار آمده باشد، لااقل برای مدتی منجمد میکند...
صفحه ۲۱۸
