شهران لثانید دابیچین، شاهکار کمتر شناخته شده دهه ۱۹۳۰ روسیه شوروی، پس از انتشار در ۱۹۳۵ با برچسب فرمالیست بودن، به همراه نویسنده اش به دست فراموشی سپرده شد. این رمان جهان زوال یافته شهرستانی را به تصویر می‌کشد که یادآور شهران در نفوس مرده ی گوگول است، مکانی پُر از شخصیتهای حقیر، مکار حیله گر و سنگدل که دقیقاً نقطه مقابل قهرمانان مثبت رمان‌های رئالیستی سوسیالیستی هستند.