ترجمه قصههای بنیامین را وامدار آقای محمودرضا بهمن پور هستم. همو بود که نسخه انگلیسی کتاب را برای ترجمه پیشنهاد کرد و لذت ترجمه آن نصیب من شد. سپاس گزار این لطف او هستم. من که شیفتهی آرای بنیامین در حوزهی عکاسی و تاریخ و زبان هستم نمیدانستم او قصه هم گفته و نوشته است، درآمد مترجمان انگلیسی تبیینی دقیق و مفصل از این قصهها به دست میدهد، پس تنها اشاره کنم که تجربهی خواندن و ترجمهی این قصهها گاه مرا به جهانی خیالین میبرد که انگار همسایهی جهان عارفان ایرانی بود و زبان آن یادآور زبان کسانی از جمله روزبهان بقلی در شرح شطحیات و کشف الاسرار و مکاشفات الانوار، و بایزید بسطامی در «معراج نامه»؛ و گاه این زبان به مرز بیمعنایی میرسید و گاه هم تجربههای خام دستانهی جوانی را باز میتاباند. هرچه بود این ترجمه عیشی بود مدام و نومیدانه امید دارم توانسته باشم خواننده را هم در این عيش سهیم کنم.
یادداشت مترجم فارسی
