این کتاب کوچک را به «بانوی وفادار به کودکان وطن»، خانم توران میرهادی، پیشکش می‌کنم؛ زنی که نامش، با عزت و احترام ، ورد زبان اکثر کسانی ست که در ایران ، به ادبیات کودکان پرداخته اند ـ گرچه اختلاف نظرهای فراوان ما، تاکنون، مانع از آن بوده است که اعتقادات و تجربه های هم را، در باب ادبیات و تعلیم و تربیت کودکان، به تمامی، ادراک کنیم یا بپذیریم .
نادر ابراهیمی