کتاب نمایش و خنیا در ایران اولین کوشش برای ارائه تاریخچه ای است جامع از هنرهای نمایشی و موزون در این جغرافیای فرهنگی. مجید رضوانی با تحلیل سیر تطور کنشها و نهادهای مربوطه، تصویری می‌سازد که از دوران باستان تا روزگار معاصر را در بر می‌گیرد. از این رو، تمام پژوهش‌هایی که پس از نگارش این اثر پیشگام انجام شده اند به نحوی و امدار آن هستند. آمیختگی تجربه زیسته نویسنده به عنوان بازیگر و رقصنده، و شوق او برای عرضه تحقیقی دانشورانه، از ویژگی های منحصر به فرد این کتاب است که سبب شده پس از گذشت چندین دهه از زمان انتشار همچنان بدیع و خواندنی باشد. بی گمان کسانی که جویای درک مناسبات و پیوندهای تاریخی و فرهنگی و مردم شناختی در حوزه نمایش و موسیقی و رقص ایرانی هستند، همچنان از رجوع به این اثر بی نیاز نیستند.