این کشمکش میان حزم‌اندیشی تاریخی و خیال‌پردازی ساختارگرا، بیش از همه، در روابط زمانی نامناسب پانوفسکی با تاریخ هنر و تاریخ‌اندیشه آشکار می‌شود.هندسه‌ی تصویری مدرن که دوسارگ ابداع کرد، هم با فضای بدون جهت دکارت و هم با روش ترسیم قانونمند آلبرتی و معرفت‌شناسی کانت مطابقت دارد.