وقتی پاپا دلگیر شد
نامه نگاری های ارنست همینگوی و ویلیام فاکنر
نامه نوشتن برای ارنست همینگوی تفریحی لذت بخش بود. هم می توانست بی پروا هر آنچه را در داستان هایش ناگفته مانده بیان کند و هم کمی شیطنت کرده و از لاک نویسندگی اش بیرون بیاید؛ غیبت کند، بدوبیراه بگوید، شتاب زده قضاوت کند، و برای نوشتن یک داستان دیگر آماده شود. اغلب نامه ها را با صبح ها می نوشت، تا برای یک نوشته ی جدی روزانه آماده شود، یا عصرها، پس از اتمام فصل یا داستانی از یک کتاب، تا خستگی اش برطرف شود.
صفحه 9
