آدم اینجا چیز زیادی یاد نمیگیرد. کمبود معلم داریم. ما پسر بچههای آموزشگاه بنیامنتا به جایی نخواهیم رسید، یعنی همه ما در زندگی آینده مان موجوداتی خواهیم شد بسیار حقیر و توسریخور. کاری که آنها با ما میکنند دست بالا این است: فرو کردن صبر و اطاعت توی کلههای ما، دو خصیصهای که نوید موفقیت اندکی میدهد یا اصلاً هیچ موفقیتی به دنبال ندارد. موفقیتهای معنوی، چرا ولی آخر این جور موفقیتها به چه دردی میخورد؟ این دستاوردهای معنوی که شکم آدم را سیر نمیکند.
صفحه 7
