در آوارِ خونینِ گرگ و میش

دیگر گونه مردی آنک،

که خاک را سبز می خواست

و عشق را شایسته‎ی زیبا ترینِ زنان 

که این‎اش

به نظر

هدیّتی نه چنان کم بها بود

که خاک و سنگ را بشاید

صفحه28