من با شعر بزرگ شدم، منتهی شعر را بیشتر با گوش شنیدم تا اینکه خوانده باشم. در خانة پدری ما کتاب زیاد بود و کتاب شعر بسیارتر. البته من بیشتر ترجیح میدادم شعر را از زبان پدرم بشنوم، چون او یکی از انگشت شمارانی بود که شعر را خوب میخواند، یعنی به معنی میخواند. هم وزن زیبایی داشت و هم معنی روشن.
بهرام بیضاییصفحه ۱۱
