داستان انتشار سرهای استفانی عجیب و غیر عادی است. در واقع غیر از این هم از رومن گاری انتظار نمیرود. گاری سرهای استفانی را به انگلیسی آمریکایی و با نام مستعار شاتان بوگات نوشت خودش آن را به فرانسوی ترجمه کرد، اما با نام مستعار یک مترجم زن فرانسواز لووات بعد تصمیم گرفت در لندن و با نام پرواز مستقیم به سوی الله منتشرش کند ولی آن را به نویسندهای فرانسوی ژنه دویل نسبت دهد. به این ترتیب نسخه فرانسوی را که در اصل به انگلیسی آمریکایی نوشته بود، خودش دوباره به انگلیسی بریتانیایی ترجمه کرد. حتی زندگینامه دروغینی برای شاتان بوگات نوشت به هر حال سرهای استفانی منتشر شد و به موفقیت چشمگیری دست یافت. پس چرا رومن گاری به رغم موفقیت این رمان از نام خود استفاده نکرد، حال آنکه در شب آرام خواهد بود با تمام مجادلهها و دلنگرانیها و عطشها و عطوفت انسانی که دوست قدیمیاش فرانسوا بوندی به او تحمیل میکرد به چنین کاری تن داده بود؟ آیا گاری تصور می کرد که این زمان وزن دیگر آثارش را ندارد و دلش نمیخواست محافل ادبی او را متهم به نوشتن اثری در ژانری متفاوت با دیگر نوشتههایش کنند؟ بعید نیست که اگر نویسندهای بخواهد ژانر جدیدی را امتحان کند به نام مستعار متوسل شود.
یادداشت مترجم
