ما در دل شب پراکنده شدیم
یاران من به راه خود رفتند
و من واژگان آنان را به سانِ گنجِ مشتعلی با خویشتن بردم
رود و باد پاییز ستیز میکردند
پاییز با خانههای سیاه میجنگید
سالِ استخوانها
تودهی سالیانِ مُرده و تف افکندن
فصولِ تحقیر شده
قرن کنده کاری شده درون یک فریاد
هِرَم خون
ساعاتی که میجوند روز را سال را قرن را استخوان را
ما در تمامی نبردها مغلوب گشتهایم
