«تنم را می توانم در شعر پراکنده کنم»
از لابه لای نامه های سمیح القاسم به محمود درویش
کتاب تنم را می توانم در شعر پراکنده کنم یک آنتولوژی به شکل و معنای مرسوم نیست. مجموعه ای از ترجمه های پراکنده من است؛ گزیده ای از شعرهایی که از سال ۱۳۹۳ تا روزهای آخر بهار ۱۴۰۳ ترجمه کرده ام. شاید بتوانم بگویم این مجموعه روایت شخصی من است: از روز و روزگار و جان و جهانم؛ و اشتیاقم به شعر و ترجمه ی شعر.
سینا کمال آبادی
