لذت تماشای تئاتر را اولینبار با تله تئاترهای شگفتانگیز دهه هفتاد چشیدم. برجستهترین تصویری که از آن روزها در ذهن دارم، صورت یخی، لباس خاکستری و بازی هولناک و غریب مهتاب نصیر پور در نمایش سوء تفاهم آلبر کامو به کارگردانی حسن فتحی است. سال ۱۳۷۳ یا ۱۳۷۴ بود و من پانزده یا شانزده ساله بودم. قبلاً تئاتر را از خلال آثار ادبی و متون نمایشی شناخته بودم ولی حالا نوجوانی بودم شیفته ادبیات و مسحور آنچه بر صفحه تلویزیون میدید نمایش که به پایان رسید دیگر دانستم که از دست رفتهام و هیچ چیز مطلقاً هیچ چیز نخواهد توانست از من در برابر آنچه تجربه کردهام «محافظت» کند.
یادداشت نویسنده
