مغز ما برای تفسیر و فهم خودش بهشکلی بد و ناجور تجهیز شده است. چه بسا بتوانیم از خودمان بپرسیم که به چه غذایی علاقه داریم، اما نمیتوانیم یک جا بنشینیم و بهسادگی از خودمان مستقیماً جویا شویم که احتمالاً میخواهیم با زندگی حرفهایمان چه کنیم. این «ما» عقبنشینی میکند، سکوت پیشه میکند و زیرعدسیِ تحلیلهایمان تکهپاره میشود.
صفحه 25
