امروزه تقریباً هر اقتصادی در جهان بر پایه سرمایه داری سامان یافته است. اما در عین حال تقریباً همه جا با ناامیدی و ناکامی و بدگمانی از سرمایه داری یاد می‌کنند. جالب اینکه هیچکدام از این نقدها تازه نیستند و از همان آغاز سرمایه داری مثل سایه دنبالش بوده اند. سرمایه داری بارآوری شگفت آوری دارد، اما دو عیب بزرگ هم در آن هست: اول اینکه سرمایه داری به طور نظام مند مستعد نادیده گرفتن رنج کارگران است مگر اینکه مرتب جلویش را بگیرند که چنین نکند. دوم اینکه ثروت شرکت‌ها اغلب از عرضه کالاهایی می آید که آدمی به آنها نیاز واقعی ندارد چالش آینده در این است که چطور می‌توان از شیوه‌های انسانی و با رفتار درست با مردم و کره زمین پول درآورد و همچنین چطور می‌شود از فعالیت‌هایی پول درآورد که به اهداف والاتر آدمیان می پردازند.