طی دهه ۱۹۶۰ « دیالکتیک منفی » آدورنو با نظریه انتقادی انستیتوی فرانکفورت٬ که آدورنو خود به یکی از برجستهترین و مشهورترین اعضای آن بدل گشته بود٬ یکی انگاشته شد. با این حال نظریهٔ انتقادی هیچگاه در حکم یک نظام فلسفی کاملا صورتبندیشده نبود که برای همه اعضای انستیتو معنای واحدی در بر داشته باشد.
صفحه ۹
