مسیحشناسی، از دید پاننبرگ، تفسیر و تأویل واقعهای تاریخی است، نه توضیحی در باب نوعی تجارت ملکوتی. برخورد ما با آن نباید بر این پیشفرض متکی باشد که خدا در عیسی مسیح متجسد شد. باید اجازه داد این [باور] از درونِ معنای خودِ واقعه ظاهر شود و خودِ این واقعه است که باید چگونگی فهم ما از آموزۀ تجسد را تعیین کند. در این معنا، هرگونه برخورد با رهیافت به مسیحشناسی همواره باید از «پایین» آغاز شود.
این نوع برخورد تاریخی میتواند در زمینۀ آموزههای اعتقادی نیز نتایج و ثمراتی بهبارآورد، زیرا معنای واقعه جزء ذاتی و درونی آن است و عقل یا برهان تاریخی را پس نمیزند. سر و کار ما با معنایی سرّی و «باطنی» نیست که فقط محرمانِ راز کلیدش را در اختیار دارند. برای برخورد بدان به هیچچیز نیازی نیست، مگر ذهنی صدیق و بری از پیشداوری.
صفحه 93
