بحرانهای 2002 باعث شد فرمانده بیش از پیش به «اتاق موقعیت» در زیرزمین کاخ ریاستجمهوری برود. اینجا اتاقی بیپنجره بود که نگهبانها دم درش نگهبانی میدادند و ورود به آن فقط از طریق کارتهای مادون قرمز ممکن بود. اتاق پر از کامپیوتر و دستیاران نظامی و غیرنظامی بود؛ دستیارانی که همگی مورد اعتماد پرزیدنت بودند. «اتاق موقعیت»، بر خلاف ازدحام معمول در کاخ ریاستجمهوری، جای دنج و آرامی برای اندیشیدن، تمرکز کردن، تخلیص اطلاعات، تجزیه و تحلیل دادهها، و یافتن راهکارها بود. برای پرزیدنتی که به مراکز فرماندهی ارتش عادت داشت، «اتاق موقعیت» جای آرامبخش و آشنایی بود.
صفحه 135
