« در من و امثال من درد شعر دردی است ذاتی و مادرزادی و در حکم غریزه‌ای حاکم بر تمام غرایز طبیعی و نهادی، نه خوی و خصلت قابل زوال مانند سایر خلقیات از کلمات و احوال و گریز از آن ممتع و محال».

صفحه 70